f1.jpgf2.jpgf3.jpgf4.jpgf5.jpgf6.jpg

MIKROPLAE

Mikropale CFA - jak sama nazwa wskazuje mikropale to rodzaj pali charakteryzujących się małą średnicą trzonu pala, najczęściej nie przekracza 30 cm. Mikropale CFA to połączenie tradycyjnej metody wykonywania pali CFA z zabiegami iniekcyjnymi specyficznymi dla mikropali i kotew gruntowych. Wykonanie mikropala tą techniką polega na wykonaniu otworu za pomocą ciągłego świdra ślimakowego. Po osiągnięciu zakładanej głębokości wtłacza się przez przewód rdzeniowy zaczyn cementowy lub zaprawę. Po wyjęciu świdra w świeżą mieszankę zaczynu lub zaprawy wprowadza się zbrojenie, które wyposażone jest w iniekcyjne rurki z zaworami zwrotnymi w celu wykonania iniekcji ciśnieniowej tworzącej buławę w stopie mikropala. Najczęściej stosowanym zbrojeniem są dwuteowe kształtowniki stalowe, rury lub pojedyncze pręty żebrowane o dużej średnicy.

Nośną buławę formuje się po stwardnieniu iniektu. W około 24 godziny od wykonania mikropala, rurkami iniekcyjnymi podaję się zaczyn pod ciśnieniem, do momentu uzyskania minimalnego ciśnienia na poziomie 1,2 MPa lub zakładanej wpompowanej objętości. Jeżeli istnieje potrzeba można powtórzyć cały zabieg do uzyskania prawidłowego ciśnienia. Zaczyn cementowy lub zaprawa powinna charakteryzować się wytrzymałością na ściskanie co najmniej 25 MPa, o ile nie określono inaczej, a stosunek wody do cementu powinien być mniejszy niż 0,55.

Mikropale CFA stosuje się w fundamentowaniu pośrednim, jako element nośny nowoprojektowanej budowli (szczególnie przy ograniczonym dostępie), jako wzmocnienie, zabezpieczenie istniejących fundamentów lub też jako obudowę wykopów.

Mikropale w systemie żerdzi samo wiercących - proces technologiczny opiera się na gwintowanej żerdzi systemu np. typu TITAN lub Gonar GSI zaopatrzonej w odpowiednią koronkę wiertniczą, która jest elementem traconym i spełnia rolę przewodu wiertniczego. Służy ona również do iniekcji ciśnieniowej oraz stanowi zbrojenie rdzeniowe. Równocześnie z procesem wiercenia należy rozpocząć iniekcję, która zapewnia utrzymanie ścian otworu i wypełnia wolne przestrzenie. Po odwierceniu otworu wykonuje się iniekcję końcową, natomiast żerdź wraz z koronką pozostaje w otworze - jako zbrojenie. Zaczyn cementowy lub zaprawa powinna charakteryzować się wytrzymałością na ściskanie co najmniej 25 MPa, o ile nie określono inaczej, a stosunek wody do cementu powinien być mniejszy niż 0,55.